Ik was 21 jaar oud en ik zou wel eens even Shaolin monnik worden…dacht ik. 9 jaar lang trainde ik elke dag en heb ik ontzettend veel geleerd en gelachen. Ik trainde in een team die dezelfde passie deelde voor de Kung Fu sport. Ik miste alleen iets en dat was de interne training. Ik werd mentaal, fysiek; sneller, beter, sterker maar van binnen kwam de beweging niet overeen met de buitenkant.
Ze zeggen dat Bodhidharma, een Indiase boeddhistische monnik, de Shaolin monniken de eerste martiale oefeningen gaf. Tong Zi Gong, zie filmpje, is daar een mooi voorbeeld van.
Toen ik 17 was begon ik met Chi Kung en Tai Chi bij een goede leraar in Den Bosch. Ik leerde daar te voelen wat er met mijn energie gebeurde en hoe ik die kon sturen. Zelf ging ik dit combineren met de Kung Fu en mijn stijl werd vloeiender en effectiever.
De reden om Kung Fu te gaan beoefenen was om mezelf te kunnen verdedigen. Ik had wat aanvaringen met verschillende mensen gehad en daar vooral een angstig gevoel aan over gehouden. Ik ging minder de straat op en mijn zelf vertrouwen was nihil. Na 9 jaar kom je er dan achter dat er altijd mensen zijn die beter zijn dan jou. En dat de ware vijand binnenin zit.
Door Yoga ben ik steeds beter in staat om te zien wat ik werkelijk ben. Sinds ik Yoga doe heb ik steeds minder en minder problemen met mensen of gebeurtenissen om me heen. Steeds meer ontwikkel ik een gevoel van Vrijheid in mijn Hart; in mijn hele wezen.
En ja, hoe zoetsappig ook, we zijn gemaakt voor Vreugde en Liefde, niets anders. Als je het toestaat om je te laten leiden door de Goddelijke Kracht dan wordt het leven, zoals Agastya dat zegt, magisch. Gebeurtenissen gaan zo mooi samenvallen en ontmoetingen met mensen worden zo mooi…Yoga is niet van mij of van anderen. Het is een collectief gebeuren dat je werkelijke vrijheid brengt. Blijf altijd open en nieuwsgierig en geef nooit maar dan ook nooit op.
Met Liefde,
Dave
Verder info:
